Rośliny doniczkowe w domu

Na koniec patrz na światło naturalne. Jeśli masz okna od północy, unikaj zimnych szarości i błękitów. One pogłębią wrażenie chłodu. Lepiej wybrać ciepłe beże, delikatne brzoskwinie lub żółcienie. W mieszkaniu z oknami na południe możesz pozwolić sobie na chłodne pastele. U siebie w kuchni, gdzie słońce praży przez całe popołudnie, zastosowałam farbę w odcieniu bladej mięty. Działa orzeźwiająco. Kolory we wnętrzach to nie tylko moda, ale praktyczna sprawa. Zanim kupisz farbę, przetestuj próbki na ścianie i obserwuj je o różnych porach dnia. To oszczędzi ci potem nerwów i przemalowań. W końcu chodzi o to, by czuć się dobrze w swoim kącie.

A co z wyborem materiałów? Szkło, metal, tkanina – każdy z nich daje inny efekt. Szklane klosze rozpraszają światło równomiernie, ale bywają kruche, więc jeśli masz dzieci, lepiej wybierz coś solidniejszego. Metalowe abażury, na przykład w kolorze miedzi lub czerni, dodają industrialnego charakteru, ale światło może być ostre – wtedy warto użyć matowej żarówki. Tkanina, szczególnie w odcieniach beżu lub szarości, tworzy miękką, rozproszoną poświatę, która pięknie podkreśla fakturę tapicerki welurowej. Ja uwielbiam łączyć różne materiały – na przykład sufitową lampę z metalu i stojącą w tkaninie – to daje ciekawy kontrast. Pamiętaj tylko, żeby kolorystycznie pasowały do reszty, ale nie muszą być identyczne.

Przy wyborze kolorów do salonu pomyśl o funkcji. To tam często goście nocują. Miałam takie wyzwanie u znajomej. W 38-metrowej kawalerce konieczne było znalezienie miejsca do spania dla rodziców. Zdecydowaliśmy się na kanapę z funkcją spania w odcieniu musztardy. Żeby zrównoważyć jej intensywność, ściany pomalowaliśmy na stonowany gołębi. W dodatku do spania potrzebny był wygodny materac piankowy o grubości 16 cm, który można było schować pod kanapą. Gdy kanapa była rozłożona, pokój zyskiwał przytulny klimat, a kolory we wnętrzach tworzyły spójną całość bez wrażenia chaosu. Ważne, by nie przesadzić z ilością barw.

W salonie, gdzie często oglądamy filmy, ważne są też tkaniny. Kanapa z funkcją spania to często bohater pokoju. Jeśli wybierzesz model z tapicerką welurową, pamiętaj, że welur zmienia odcień w zależności od padania światła. Raz wydaje się głęboki, innym razem jaśniejszy. U siebie mam zieloną kanapę z weluru i z początku bałam się, że będzie zbyt dominować. Zbalansowałam ją poduszkami w kolorze piaskowym i beżowym dywanem. Dzięki temu zieleń nie krzyczy, a dodaje życia. W małych metrażach lepiej sprawdzają się jaśniejsze odcienie tapicerki, bo nie pochłaniają światła. Jeśli jednak marzy ci się ciemna kanapa, zestaw ją z jasną ścianą.

Przedpokój to prawdziwe pole bitwy w każdej rodzinie z dziećmi. U nas króluje otwarty wieszak na kurtki i buty z półkami na kapelusze i szaliki, wszystko na wysokości dziecięcych rąk. Pod spodem postawiłam niską ławkę z pojemnikiem na buty, gdzie lądują kalosze i trampki. Na ścianie zamontowaliśmy haczyki na plecaki - każde dziecko ma swój kolor, więc nie ma kłótni o to, który wisi czyj. Lustro w pełnej wysokości pozwala ogarnąć wygląd przed wyjściem, a mata wycierająca z grubego włókna zbiera największe brudy, zanim trafią na parkiet.

Kiedyś myślałam, że fotel do salonu to po prostu ładny mebel, na którym siada się wieczorem z książką. Szybko zweryfikowałam to przekonanie, gdy po remoncie mieszkania stanęłam przed dylematem: jak zmieścić w salonie kanapę, stół i jeszcze dwa fotele, żeby nie zniknąć w tłoku mebli. Zaczęłam więc szukać czegoś, co będzie nie tylko ozdobą, ale przede wszystkim praktycznym rozwiązaniem. I tu pojawił się kluczowy problem: małe metraże. W bloku z lat 70-tych każdy centymetr jest na wagę złota, a fotele do salonu muszą być przemyślane, żeby nie zabrały całej przestrzeni. Postawiłam na model z wąskim siedziskiem, ale głębokim oparciem, bo wtedy nie trzeba rezygnować z wygody na rzecz oszczędności miejsca. Z czasem odkryłam, że najważniejsze jest dopasowanie do własnych nawyków, a nie do trendów z katalogów.

Mam słabość do lamp stojących, bo dają najprzytulniejsze światło. Kiedyś w jednym z mieszkań postawiłam taką z abażurem z tkaniny obok tapicerki welurowej na kanapie i efekt był niesamowity – welur mienił się delikatnie w ciepłym blasku. Lampa stojąca powinna mieć regulowaną wysokość lub kąt padania światła, żebyś mógł skierować je na książkę albo na podłogę, tworząc nastrój. Unikaj jednak modeli, które świecą tylko do góry – to ładne, ale mało praktyczne, zwłaszcza gdy wieczorem chcesz pooglądać telewizję bez odblasków. Postaw na taką, która ma klosz skierowany w dół lub możliwość zmiany kierunku. To szczególnie ważne, jeśli w salonie masz łóżko z pojemnikiem na pościel – takie miejsce wymaga dobrego oświetlenia, żeby łatwo znaleźć zapasowy koc.