Styl Japandi we wnętrzach – Harmonia funkcji i materii
Praktycznych rad jest mnóstwo, ale najważniejsza jest cierpliwość. Remont w kamienicy to nie to samo co w nowym budownictwie. Zawsze licz się z niespodziankami za ścianą. Kiedyś podczas wiercenia pod półkę trafiłam na cegłę tak twardą, że wiertarka stanęła. Ale efekty wynagradzają trudy. Wnętrza w kamienicy mają w sobie to coś, czego nie kupisz w żadnym katalogu. To historia, która żyje w każdym zakątku. Jeśli podejdziesz do aranżacji z głową i wybierzesz meble, które naprawdę służą, twoje mieszkanie stanie się miejscem, do którego chce się wracać. Nawet jeśli czasem trzeba pogodzić się z tym, że ściana jest krzywa, a sufit wyższy niż w standardowym bloku.
Nie ma co ukrywać, że pokój młodzieżowy pełni też funkcję salonu dla znajomych. Dlatego zamiast dwóch foteli, lepiej wstawić jeden większy siedzisko lub pufę z miejscem do przechowywania w środku. Gdy grupa się zbiera, każdy znajduje kawałek podłogi albo siada na łóżku. A jeśli twoje dziecko często zaprasza gości na noc, rozważ zakup materaca turystycznego lub składanego łóżka, które chowasz pod stelażem. Wtedy wersalka czy kanapa z funkcja spania nie muszą być na stałe rozłożone. Ważne, żeby dziecko czuło, że ma kontrolę nad przestrzenią – samo decyduje, kiedy postawić parawan czy zmienić układ poduszek.
Zastanawiasz się pewnie, jak ogarnąć przechowywanie w takim miejscu. W kamienicach rzadko kiedy są wbudowane szafy, a wnęki bywają kapryśne. Wersalka z pojemnikiem w salonie to jeden patent, ale w przedpokoju sprawdzi się ława z szufladami lub pufa ze schowkiem. Każdy centymetr jest na wagę złota, szczególnie gdy masz wąski korytarz. Moja znajoma zamontowała półkę nad drzwiami i trzyma tam rzadziej używane walizki. Inny pomysł, który widziałam u klienta, to wykorzystanie przestrzeni pod oknem jako siedziska z otwieranym blatem. Tam lądują buty zimowe latem i odwrotnie. Chodzi o to, żeby nie kupować dodatkowych mebli, tylko inteligentnie zagospodarować to, co już jest.
W moim pokoju dziennym postawilam na kanape z funkcja spania obita tapicerka welurowa w kolorze terakoty. Na pierwszy rzut oka wyglada jak mebel z second handu, ale to celowy zabieg. Welur jest miekki w dotyku i latwo go czyscic, co ma znaczenie gdy masz psa ktory lubi wskakiwac na meble. Mechanizm DL pozwala rozlozyc kanape w kilka sekund - wystarczy pociagnac za pas i juz masz lozko dla gosci. Pod spodem zmiesci sie posciel i dwa reczniki, wiec nie musisz trzymac ich w szafie. To szczegol ktory docenisz gdy ktos zadzwoni z informacja ze przyjezdza na noc. W boho wazne jest zeby kazdy element mial funkcje, ale nie wygladal jakby byl tylko po to.
Najwiekszym wyzwaniem w urzadzaniu wnętrz w stylu boho jest znalezienie rownowagi miedzy cieplem a balaganem. Znam dziewczyne ktora miala tyle poduszek na lozku, ze nie mogla spac. Inna kupila tyle girland, ze wygladalo jakby ktos oblezl caly dom sznurkami. Kluczem jest zaczac od jednego elementu - na przykład lozka z pojemnikiem na posciel w naturalnym kolorze drewna. Potem dodawaj pojedyncze akcenty: pled, poduszke, rosline. Jesli czujesz ze czegos brakuje, odczekaj tydzien zanim cos dokupisz. Czesciej okazuje sie ze to tylko chwilowa zachcianka. I pamietaj - boho ma byc twoja przestrzenia, a nie kopia zdjec z internetu. Jesli lubisz minimalizm, mozesz miec boho w wersji light: biala sciana, wiklinowy kosz, jeden welurowy fotel i suszone trawy w wazonie.
Największym błędem, jaki popełniłam na początku, było kupowanie tanich paneli ściennych z pianki. Po roku zaczęły odpadać w rogach. Teraz stawiam na płyty MDF lub prawdziwe drewno – kosztują więcej, ale wyglądają jak ściana w stylowym apartamencie. Można je też pomalować na dowolny kolor, co daje ogromne pole do popisu. W sypialni mam panele w kolorze butelkowej zieleni, a w salonie – szarość z delikatnym połyskiem. Żaden gość nie zgadnie, że to nie są oryginalne boazerie z lat 20.
Kolejna rzecz, która uratowała mój mały salon, to kanapa z funkcją spania. Długo szukałam modelu, który nie wygląda jak typowa tapczanowa wypożyczalnia. Znalazłam w końcu wersalkę z tapicerką welurową w kolorze musztardowym – miękką, łatwą do czyszczenia i taką, która po rozłożeniu daje prawdziwe 160 cm szerokości. Do tego materac piankowy o grubości 16 cm na stelazu listwowym, który nie ugina się po tygodniu użytkowania. Goście chwalą, że śpi się lepiej niż na niektórych hotelowych łóżkach. A ja mam spokój, bo nie muszę co weekend przerzucać stosów pościeli z kanapy na fotel.
Wyzwaniem zawsze jest przechowywanie pościeli. Kiedy goście nocują na wersalce, potrzebujesz miejsca na zapasowe kołdry i poduszki. Ja rozwiązałam to, kupując skrzynię pod oknem, która służy jako siedzisko. Ale wiem, że nie każdy ma tyle miejsca. Alternatywą jest stelaz listwowy w łóżku z pojemnikiem na pościel, który jest cichy przy podnoszeniu i nie skrzypi. Taki mechanizm DL (bo tak to się fachowo nazywa) pozwala łatwo dostępnąć rzeczy bez wywracania całej sypialni.